Grzegorz Wróblewski

Dziesięć lat temu w serii (kolekcji) Hachette ukazała się antologia wierszy Marcina Sendeckiego. Warto ją przypomnieć. Autor zapodał w niej utwory w wersjach z tomu wierszy zebranych „Błam. 1985-2011” (Biuro Literackie 2012). Dwadzieścia kilka lat poetyckich przygód/potyczek naszego znanego, powszechnie rozpoznawalnego autora. I dobrze jest zobaczyć przeróżne formalne zmiany, eksperymenty, kondensacje & rozciągnięcia tego rejestru/poligonu. Mamy w nim do czynienia zarówno z wierszami „obserwacyjnymi” jak i konceptualnymi, wszystkie posiadają jednak swój (odpowiedni) ciężar. Nie jest to jakaś lingwistyczna, pusta jazda bez trzymanki. Niekiedy klimaty Sendeckiego moglibyśmy porównać do zapisów Ewy Lipskiej, Mirona albo nawet e.e. cummingsa. Solidne więc punkty odniesienia i jeśli takie się pojawiają, to zawsze na zasadzie jakiegoś dalekiego echa (czy skojarzenia), a nie tworzenia w bezpośrednim stylu kogoś z nich. Antologia udowadnia, że Marcin Sendecki nie jest wcale poetą hermetyc...